بسم الله الرحمن الرحيم
جناب آقاي باراك اوباما
رئيسجمهور منتخب ايالات متحده آمريكا
از اينكه توانستيد آراء اكثريت شركتكنندگان در انتخابات را به خود جلب كنيد تبريك ميگويم. ميدانيد فرصتهايي كه از ناحيه خداوند به بندگان هديه ميشوند زودگذرند و ميتوانند در مسير كمال انسان و صلاح ملتها و يا خداي ناكرده در مسير سقوط عليه ملتها به كار گرفته شوند. اميدوارم جنابعالي با ترجيح مصالح حقيقي مردم و انصاف و عدالت بر تقاضاهاي سيريناپذير اقليتي خودخواه و ناصالح، از فرصت خدمت، حداكثر استفاده را به عمل آوريد و نام نيكي از خود به جاي بگذاريد.
توقع عمومي اين است كه پاسخگويي سريع و روشن به مطالبه تحول صحيح و اساسي در سياستهاي داخلي و خارجي دولت آمريكا كه خواست همه ملتهاي جهان و ملت آمريكاست، سرلوحه و محور همه برنامهها و اقدامات دولت آينده شما قرار گيرد.
از سويي ملت آمريكا كه داراي گرايشات معنوي است انتظار دارند كه همه توان و همت دولت در مسير خدمت به مردم، اصلاح وضعيت بحراني اقتصادي، بازيابي حيثيت، روحيه و اميد آنان و رفع كامل فقر و تبعيض، احترام كامل به كرامت، امنيت و حقوق انساني و تقويت بنيانهاي خانواده كه از جمله تعليمات انبياء الهي است در سرزمين آمريكا مصروف شود.
از سوي ديگر، ملتهاي جهان انتظار دارند كه سياستهاي مبتني بر جنگطلبي، اشغالگري، زورگويي، فريبكاري، تحقير ملت ها و تحميل روابط تبعيضآميز و غيرعادلانه بر آنان و برمناسبات جهاني كه موجب انزجار همه ملتها و اكثريت دولتها از حاكمان آمريكا و مشوهشدن حيثيت مردم آن كشور شده است به رفتاري مبتني بر عدالت و احترام به حقوق انسانها و ملتها، دوستي و عدم دخالت در امور ديگران تبديل گردد و دايره دخالتهاي دولت آمريكا به مرزهاي جغرافيايي آن كشور محدود شود. به ويژه در منطقه حساس خاورميانه، انتظار آن است كه رفتار ناعادلانه شصت ساله به سوي استيفاي كامل حقوق حقه ملتها به خصوص ملتهاي مظلوم فلسطين، عراق و افغانستان تغيير جهت دهد.
ملت بزرگ و تمدنساز و عدالتجوي ايران از تحولات اساسي، عادلانه و واقعي در سياستها و رفتارها به ويژه در اين منطقه استقبال ميكند.
اگر در مسير الهي و در جهت اجراي تعليمات پيامبران الهي گام برداشته شود اميد ميرود كه خداي بزرگ ياري كند و خسارات سنگين گذشته تا حدودي جبران شود.
از خداوند متعال براي آحاد بشريت و همه ملتها، سعادت، سلامت، سربلندي و رفاه و براي حاكمان ومديران جوامع عبرتآموزي از گذشتگان، اغتنام فرصت خدمت، بسط مهرورزي، رفع ظلم و برپايي عدالت و رعايت دستورات الهي، مسئلت دارم.
سخنرانی باراک اوباما که به هنگام پیروزی در مقابل دیدگان دویست هزار نفر از هوادارانش در گرانت پارک شیکاگو ایراد کرد:
اگر در دنیا هنوز کسی هست که شک دارد که امریکا جائی است که در آن هر آرزوئی امکان پذیر است، که شک دارد که رویاهای پدران ما هنوز با ما و زنده هستند، که هنوز قدرت دموکراسی در امریکا را زیر سئوال میبرد: این شب پاسخی به اوست !
پاسخ وی صفهای طولانی است که این مملکت هرگز تاکنون به خود ندیده است؛ پاسخش همان مردمی هستند که ساعتها در صف به انتظار ایستادند، و بسیاری از آنها این کار را برای نخستین بار میکردند؛ چرا که اعتقاد داشتند که این بار باید متفاوت باشد، و باور داشتند صدای آنها میتواند خود صدای تفاوت و تغییر باشد.
این پاسخی است از زبان پیر و جوان، دارا و ندار، دموکرات و جمهوریخواه، سیاه، سفید، آسیایی و آمریکایی. این پیام آمریکاییها به دنیا بود: ما هرگز مجموعهای از افراد جدا، یا دو دسته جدا از ایالات آبی و قرمز نبودهایم. ما «ایالات متحده آمریکا» هستیم و خواهیم بود.
این پاسخ آن کسانی است که مدتهای مدید در گوش خود زمزمه تردید و ترس میشنیدند و اکنون آمدهاند تا چرخ تاریخ را به سوی امید به روزگاری بهتر بچرخانند. این اتفاق منحصر به دیروز و امروز نیست؛ اما امشب، به دلیل کاری که امروز در این انتخابات و در این لحظه سرنوشتساز کردیم، تغییر به خاک آمریکا پا گذاشت.
هرگز فراموش نخواهم کرد که صاحب اصلی این پیروزی کیست. این پیروزی از آن شماست. این پیروزی از آن شماست.
به آنها که دنیا را به ویرانی میکشند میگویم: ما شما را شکست خواهیم داد. و به آنها که در پی صلح و امنیتاند می گویم: ما از شما حمایت میکنیم.
من نامزدی نبودم که کسی احتمال رسیدنش به این مقام را بدهد. ما کار خود را با پول زیاد یا حمایت فراوان دیگران آغاز نکردیم. مبارزه تبلیغاتی ما در تالارهای عظیم و باشکوه واشینگتن شکل نگرفت. مبارزه ما در حیاطهای دموین، اتاقهای کنکورد و ایوانهای چارلستون آغاز شد. مبارزه ما به پشتوانه مردان و زنان کارگری پیش رفت که به سراغ پساندازهای اندک خود رفتند و پنج دلار و ده دلار و بیست دلار به این هدف کمک کردند.
این پیروزی از آن شماست.
و میدانم که این کار را فقط برای پیروزی در انتخابات نکردید. و میدانم که این کار را برای من نکردید؛ این کار را کردید چون عظمت آنچه را که در پیش است درک میکنید. چون حتی همین الان که جشن گرفتهایم هم میدانیم چالشهایی که فردا پیش رویمان خواهد بود بزرگترین چالشهای زندگی ماست: دو جنگ، کره خاکی در خطر، و بدترین بحران مالی یکصد سال گذشته.
امشب اینجا ایستادهایم؛ اما میدانیم آمریکاییهای شجاع و دلاوری در بیابانهای عراق و کوهستانهای افغانستان از خواب بیدار میشوند تا جان خود را به خاطر ما به خطر بیندازند. پدران و مادرانی که بر بالین فرزندان خود با این فکر چشم بر هم نمیگذارند که چطور قسط خانه و پول دکتر و دارو را تامین کنند و پولی هم برای خرج تحصیل فرزندانشان کنار بگذارند. باید انرژیهای نو به دست بیاوریم، کارهای جدید ایجاد کنیم، مدارس جدید بسازیم، به تهدیدها پاسخ دهیم، و با برخی متحدان دوباره دست دوستی بدهیم.
راهی دراز و قلهای پرشیب پیش رو داریم. شاید در یک سال و حتی در یک دوره به آن نرسیم؛ اما آمریکا! من هرگز به اندازه امشب امیدوار نبودهام که به آن خواهیم رسید. به شما قول میدهم که در قالب یک ملت به آن خواهیم رسید.
موانع و مشکلاتی پیش رویمان خواهد بود. بسیاری هستند که با تصمیمات و سیاستهای من در مقام رییس جمهوری موافق نخواهند بود. و میدانیم که دولت نمیتواند تمامی مشکلات را حل کند.
اما من همواره در مورد چالشهای پیش رو با شما صادق خواهم بود. حرف شما را خواهم شنید، مخصوصا وقتی که با هم همعقیده نیستیم. و مهمتر از همه، از شما خواهم خواست در کار بازسازی این مملکت به من بپیوندید؛ بازسازی از همان راهی که آمریکا در ۲۲۱ سال گذشته ساخته شده است؛ آجر به آجر، سنگ به سنگ، دستهای پینهبسته در کنار یکدیگر.
این پیروزی تنها تغییری نیست که ما به دنبال آنیم. این پیروزی فقط فرصتی است برای ما که به تغییر و تحول جامه عمل بپوشانیم. در این کشور، ما همه با هم، یک ملت و یک مملکت، اوج میگیریم یا سقوط میکنیم. بیایید در برابر وسوسه بازگشت به آن حقارت و خامی که مدتهاست سیاست ما را به خود آلوده است بایستیم.
به یاد داشته باشیم که مردی از همین ایالت پرچم حزب جمهوریخواه را به کاخ سفید برد، حزبی که بر پایه ارزشهای اتکا به نفس، آزادی فردی و اتحاد ملی بنا شده است. این ارزشهایی است که همه ما به آنها اعتقاد داریم. و گرچه حزب دموکرات امشب به پیروزی بزرگی رسیده است، این پیروزی را با تواضع و فروتنی و تصمیم جدی به رفع شکافهایی میپذیریم که مانع پیشرفتمان شدهاند.
همان طور که لینکلن به مملکتی متفرقتر از مملکت امروز ما گفت: ما نه دشمن، که با هم دوستیم. شاید بر عشقمان خدشه وارد شده باشد، اما رشتههایی که ما را به یکدیگر پیوند میزند نباید از هم بگسلد.
و خطاب به آن آمریکاییهایی که هنوز حمایتشان را جلب نکردهام میگویم: ممکن است امشب رأی شما را نگرفته باشم، اما صدای شما را میشنوم؛ من به کمک شما نیاز دارم، و رییس جمهور شما هم هستم.
به آنها که دنیا را به ویرانی میکشند میگویم: شما را شکست خواهیم داد.
به آنها که در پی صلح و امنیتاند میگویم: از شما حمایت میکنیم.
ما امشب بار دیگر ثابت کردیم که قدرت واقعی ملت ما نه از توان تسلیحاتی یا میزان ثروتمان، که از توان ماندگار آرمانهایمان سرچشمه میگیرد: آرمانهای دموکراسی، آزادی، فرصت، و امیدی محکم و استوار.
و ویژگی اصلی آمریکا در همین است: که آمریکا میتواند تغییر کند. اتحاد و همبستگیمان میتواند به کمال برسد. آن چه تاکنون به آن رسیدهایم امید آن چیزی را که میتوانیم و باید فردا به آن برسیم در ما زنده میکند.
حالا نوبت ماست که نیروهای خود را دوباره به کار بگماریم و درهای بخت و اقبال را به روی فرزندان خود بگشاییم؛ رفاه و آسایش را به این مملکت بازگردانیم و پیام صلح را تبلیغ کنیم؛ رویای آمریکایی را احیا کنیم و باز بر این حقیقت بنیادین مهر تایید بزنیم که بسیاریم اما یکپارچه و یکی؛ تا آخرین نفس امیدواریم. و هر جا که به شک و بدگمانی برخوردیم یا به افرادی که به ما میگویند نمیتوانیم، پاسخ ما به ایشان آن باور ازلی و ابدی خواهد بود که همواره جان کلام یک ملت است: ما میتوانیم.
نامه توكلي به احمدي نژاد درباره نامه احمدی نژاد به اوباما
احمد توكلي در نامهاي به احمدينژاد به بيان نقطه نظرات خود نسبت به نامه رييس جمهور كشورمان به باراك اوباما رييس جمهور منتخب آمريكا پرداخت.
به گزارش ايسنا متن اين نامه به شرح ذيل است:
«پيام تبريك جنابعالي به رييس جمهور منتخب آمريكا در سه دهه اخير بيسابقه بود، در اين باره چند نكته قابل توجه، تقديم حضورتان ميشود؛
1-اثر مثبتي كه در بدو امر به چشم ميخورد، تلاش براي ارايه چهرهاي منطقي از ايران اسلامي به عنوان كشوري خواهان صلح عادلانه و انساني است. اين تلاش كه در اقدامات مشابه جنابعالي نيز نهفته بود، درخور تقدير است. سخنراني شما در دانشگاه كلمبيا در سال گذشته و برخورد متين در مواجهه با آن بينزاكتيها، در مجموع نمونه قابل ذكري است.
2-در سالهاي اخير اين چندمين تلاش جنابعالي براي باز كردن باب مراوده با رييس جمهور آمريكاست. نامه به بوش، اعلام آمادگي به مذاكره با اوباما و مككين و اين تبريك از جمله مصاديق آشكار آن است. بگذريم از اعلام آمادگيهاي مكرر و سهل و آسان براي از سرگيري ارتباط با آمريكا اين تلاش يك جانبه كه مرتبا با بياعتنايي طرف مقابل و يا بدتر از آن برخوردهاي متكبرانه رايجشان روبرو شده، چگونه با شرط حفظ عزت سازگار است؟ شرطي كه يكي از پايههاي مسلم سياست خارجي ما و اقتضاي جهتگيري دولت و روحيه شخصي شماست. كه گفتهاند: چه خوش بي گر محبت هر دو سر بي.
3-در سياست خارجي فرصت اقدامهاي بديع و كمسابقه به ندرت پيش ميآيد و به راحتي قابل تكرار نيست. در فضايي آكنده از بياعتمادي بين دو كشور و با وجود دشمنيهاي سابقهدار آمريكا، اگر ارزيابي از اقتضائات اين باشد كه ابتكاري براي آغاز فصل جديدي در روابط دوجانبه به صلاح است بيش از يكبار نميتوان از ظرفيت نوشتن نامه مستقيم رييس جمهور به رييس جمهور سلطهجوي كشور متخاصم بهره جست؛ يا بعد از سيسال، انتخاب رييس جمهور آمريكا را تبريك گفت. چه ارزيابيهاي علمي و دقيقي صورت گرفته است كه به كار گرفتن اين فرصتهاي بيبديل مجاز شناخته شده است؟ وقتي اقدامات پيشين جواب درخور نيافت چرا بايد با تكرار اقدامات مشابه، فرصتهاي جديد را سوزاند؟
4-در سياست خارجي هر كنش سياسي به اميد واكنش خاص طراحي ميشود. مكاتبه، مذاكره يا تجديد ارتباط هيچ كدام في حد نفسه خوب يا بد نيست. بلكه نتايج آنها براي منافع ملي است كه آنها را در خور صفت مثبت يا منفي ميسازد. در طول سه سال اخير، توفيقات سياست خارجي ما در جلب حمايت ملتهاي مسلمان در جهان چشمگير بوده است، اين توفيقها بيشتر مرهون مواضع ضد سلطهگري و صلح طلبي عادلانه بوده است. سوال اين است كه اقداماتي مانند نامه به بوش يا پيشنهاد
گفتوگو با اوباما و مككين چه منافعي را براي كشور ما به ارمغان آورده است؟ مواضع متكبرانه آقاي اوباما حتي بعد از صدور نامه تبريك جنابعالي چه تفاوتي با اسلافش داشته است؟
5- اساسا اين گونه اقدامات در كنار مواضع به حق ضد استكباري شما اين سوال را برميانگيزد كه سياست دولت آقاي احمدينژاد در قبال دولت امريكا چيست؟
6- علت پرهيز روساي جمهور پيشين يا نخست وزيران بعد از جنگ، از كاري مشابه جنابعالي اين نبود كه از عرف سياسي مناسب اين مواقع غافل بودند. بلكه تاكيد امام رضوان الله عليه و مقام معظم رهبري بر مصلحت جوييهاي حكيمانه و عزتمندانه و نيز توجه به اين واقعيت بود كه دشمني مداوم آمريكا و عدم تفاوت سياسي بين رفتارهاي دو حزب دموكرات و جمهوري خواه، جايي براي رعايت تشريفات اخلاقي يك طرفه باقي نميگذارد.
با وجود هزينههاي برشمرده، نامه اخير جنابعالي متضمن تبريك و نصيحت به رييس جمهور جديد آمريكا، قابل دفاع نيست. البته نقطه مثبت مذكور در صدر اين مطلب نيز در اقدامات ديگر جنابعالي همواره وجود داشته و به خوبي از پس آن بر آمدهايد و براي تامين آن نيازي به اين اقدام پرهزينه نبود.
