پست شماره:
155
پاييز صلح!
مجيد هادوي
- كنفرانس پاييزه صلح براي فلسطين كه اساسا" ناشي از تنگناهاي سياست منطقهاي بوش است، به عنوان گامي در تسهيل ديگر پروژههاي آمريكا و سناريويي جهت فرصتسازي براي اسرائيل در محيط داخلي فلسطين است.
كاخ سفيد با تكرار اوسلوي جديد، قصد دارد سراب جديدي را به نمايش گذاشته و عملا" به كسب امتياز عاديسازي تعداد جديدي از كشورهاي عربي در ازاي وعدههاي دوردست نائل آيد.
نگاه حكومت بوش از هفت سال گذشته، بر خلاف مسئله فلسطين از دستورالعمل سياست خارجي آمريكا، اعمال فشار به عرفات تا حذف و مرگ وي و پايهگذاري فضاي تضاد داخلي و استمرار فرسايش گروههاي فلسطيني استوار بوده و كشورهاي عربي نيز دراين مدت منفعلتر از گذشته در قبال آمريكا و رژيم صهيونيستي و در مساله فلسطين عمل كردهاند.
در حالي كه بوش براي نهايي كردن كارنامه دوره دوم رياستي خود، نيازمند كسب موفقيتهاي قابل دفاع ميباشد و سياستهاي خاورميانهاي آن در عراق، افغانستان، لبنان و فلسطين به بار نشسته و اسرائيل در جنگ سال گذشته با حزبالله به رسوايي شكست اعتراف كرده، تنها راه بوش براي خروج از بنبستهاي منطقهاي، مانور جديد در مشكل فلسطين است تا ضمن كسب امتيازات جديد از كشورهاي عربي در عاديسازي روابط با رژيم صهيونيستي و بدون ما به ازاي اسرائيلي، تعهدات جديدي بر حكومت ابومازن تحميل كرده و كشورهاي عربي را جديتر از گذشته به پشتوانه اجرايي سياستهاي خود در عراق و لبنان تبديل كند.
× ادامه مطلب ×
+
| نوشته شده در: پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 توسط: Mahdi
|
پست شماره:
72
فروز رجايي فر؛ 60هزار نيروي شهادت طلب ايراني در چندين گردان سازماندهي شده اند
گروه سياسي ،کيوان مهرگان؛
سابقه فعاليت هاي فروز رجايي فر، فرمانده گردان هاي استشهادي ايران به بعد از انقلاب و تسخير سفارت امريکا برمي گردد. او پس از پايان يافتن ماجراي «لانه جاسوسي» به کيهان و زن روز رفت و مدتي به عنوان روزنامه نگار با اين نشريات همکاري مي کرد. رجايي فر در ميانه هاي دهه 60 از فعاليت هاي سياسي و اجتماعي کناره گرفت تا اينکه در سال هاي نخستين دهه 70 با انتقاد عليه سياست ها و دولت هاشمي رفسنجاني در نشريات تندرو آن زمان به عرصه فعاليت هاي اجتماعي بازگشت. در آغاز دهه 80 و با تشکيل گردان هاي شهادت طلب در تهران و شهرستان ها مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. مقر فرماندهي استشهاديون ايران که با او گفت وگو کرده ايم يک زير زمين با وسعت 35 متر است که ديوارهاي آن را شمايل نيروهاي شهادت طلب در فلسطين و لبنان پوشانده است.
نمود بيروني حرکت که امروز تحت عنوان ستاد پاسداشت شهداي نهضت جهاني اسلام فعاليت مي کند، تشکيل گردان هاي شهادت طلب در نقاط مختلف کشور بود. اين اقدام مورد توجه رسانه ها و محافل قرار گرفت،اما ماه ها است ديگر از فعاليت هاي استشهاديون خبري نيست. آيا ضرورت فعاليت هاي استشهادي از بين رفته است؟
× ادامه مطلب ×
+
| نوشته شده در: چهارشنبه ششم تیر 1386 توسط: Mahdi
|
پست شماره:
53
سلام
تو سایت مقاومت که برای حزب الله لبنان هستش مقاله ای درباره جنگ 33 روزه اسرائیل و حزب الله دیدم که مطالب خوبی داشت ، به خاطر همین اون مقاله رو اینجا کپی کردم تا اگه دوست داشتین بخونین.
جنگ دوم لبنان بعد از ربوده شدن دو سرباز اسرائیلی در 12 جولای 2006 آغاز شد. این جنگ شکست های زیادی به دنبال داشت. بنده در این مقاله در صدد بررسی تفکر استراتژیک "اسرائیل" در این جنگ هستم ؛ البته دایره این مقاله شامل کسانی می شود که در مناصب عالی سیاسی و نظامی به تصمیم گری مشغول هستند.
بنده مطمئن نیستم که بتوانم کسی را به عنوان مسئول شکست در جنگ لبنان معرفی کنم، ولی می توانم به بررسی تفکر استراتژیک اسرائیل در زمان جنگ که نتیجه تلاقی افکار سردمداران سیاسی و افسران عالی رتبه ارتش است، بپردازیم.
بنده در این مقاله در صدد آن هستم که طرز تفکر مقامات سیاسی و نظامی "اسرائیل" در زمان جنگ دوم لبنان را بررسی کنم، طرز تفکری که می توان در توصیف آن از عبارت شکست و اشتباه استفاده کرد. اشتباه و شکست اول مربوط به عدم آمادگی برای جنگ در جبهه لبنان بود.
در تابستان سال 2006 و با وجود آنکه حزب الله دست به اقدامات تحریک آمیز علیه اسرائیل می زد و این مسئله نیز آشکار بود که حزب الله قصد ربودن سربازان صهیونیست را دارد ؛ ولی ارتش اسرائیل به هیچ وجه برای درگیری گسترده و همه جانبه آماده نبود و صد البته که رخدادهای دوره جنگ گواهی روشن بر این مدعا است.
در زمان وزیر دفاع پیشین یعنی شائول موفاز، دولت تصمیم گرفت که دوره خدمت سربازی افراد را کاهش داده و آن را از چهار تا هشت ماه قرار دهد. از سوی دیگر ـ همان طور که همه می دانند ـ بودجه ارتش اسرائیل نیز کاهش یافت که نمود این کاهش بودجه را می توان در کاهش ملموس آموزش یگان های جنگی و همچنین یگان های زره پوش یافت. ضمنا فشارهای بسیار فراوانی برای توقف خط تولید تانک میرکافا صورت گرفت و علاوه بر آن، یگان های اندکی از ارتش آموزش های لازم را برای جنگ در محیط استقرار حزب الله دیده بودند. پس در یک جمع بندی باید گفت که در طول چند سال، رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی اسرائیل متوجه احتمال درگیری با حزب الله نشدند.
× ادامه مطلب ×
+
| نوشته شده در: پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 توسط: Mahdi
|
پست شماره:
49
وينوگراد :ايهود اولمرت ، عمير پرتز و ودان حالوتس مسئول شکست اين رژيم از مبارزان حزب الله در جنگ ۳۳ روزه تابستان گذشته معرفى کرده است.
گزارش نهایى کمیته وینوگراد براى دلایل شکست ارتش رژیم صهیونیستى دربرابر مقاومت لبنان، امروز با مسئول معرفى کردن ۳ مقام ارشد این رژیم شامل : نخست وزیر، وزیر جنگ و رئیس وقت ستاد مشترک ارتش منتشر مى شود.
به گزارش پایگاه اینترنتى روزنامه صهیونیستی جروزآلم پست ، شبکه ۱۰ تلویزیون دولتى اسرائیل بخش هایى از گزارش نهایى وینوگراد را منتشر کرد. وینوگراد در گزارش نهایى خود ، ایهود اولمرت نخست وزیر، عمیر پرتز وزیر جنگ ودان حالوتس رئیس سابق ستاد مشترک ارتش اسرائیل را مسئول شکست این رژیم از مبارزان حزب الله در جنگ ۳۳ روزه تابستان گذشته معرفى کرده است.
وینوگراد در گزارش نهایى خود اولمرت را مسئول اصلى شکست جنگ معرفى و در مورد عملکرد وى اینگونه نتیجه گیرى کرده است: اولمرت در جنگ لبنان نقش یک رهبر منفعل زیر نفوذ ارتش را ایفا کرد و مسئولیت اداره جنگ را به ارتش واگذار کرد در حالى که طبق قانون مسئولیت اداره جنگ برعهده شخص نخست وزیر بود.
کمیته مزبور عملکرد پرتز را اینگونه جمع بندى کرده است: پرتز اصلاً لیاقت تصدى پست وزارت جنگ را نداشت و به علت بى بهره بودن از دانش کافى در زمینه امنیتى قادر به انجام وظیفه در قبال جنگ نبود. نظر کمیته درباره حالوتس نیز بر این مبناست : حالوتس حملات موشکى (کاتیوشا) حزب الله به شهرهاى شمالى اسراییل را جدى نگرفت و در هیچ برهه اى از جنگ یک برنامه مشخص براى مقابله با این حملات ارائه نکرد. کمیته وینوگراد، کمیته تحقیق و بررسى براى مشخص کردن دلایل شکست اسرائیل در جنگ ۳۳ روزه لبنان است. این گروه تحقیق از طرف دولت سرزمین هاى اشغالى اداره مى شود.
منبع: moqavemat.ir
+
| نوشته شده در: جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386 توسط: Mahdi
|
